Werknemers van de handel: vergeten in de crisis?
Aan de werknemers van de handel
De werknemers in de handel lijden nu al 7 maanden onder de coronacrisis. Zoals iedereen?
Niet bepaald: de werknemers van de non-foodsector ondergingen een sluitingsperiode van twee maanden, een volledige lockdown, het uitstel van de koopjesperiode, bedroevende verkoopcijfers, consumenten die hun winkelgewoonten veranderden, e-commerce die steeds agressiever en efficiënter werd.
Voor de werknemers mondde dit uit in coronawerkloosheid. Eerst volledig, daarna, voor sommige ketens, nog slechts deeltijds. De werkgevers betaalden geen toeslag en verschuilden zich achter de moeilijke toestand in de sector. Dat was het eerste loonverlies. Nu dreigt er gesnoeid te worden in de eindejaarspremie evenredig met de periodes van werkloosheid.
Voor bepaalde werknemers dreigt tot slot een herstructurering, of erger nog een faillissement aan het eind van dit pijnlijke parcours. Elke dag zien we nieuwe voorbeelden.
De werknemers van de voedingssector moesten op de tanden bijten: er was geen sluiting, ze konden niet uitblazen, er werden recordverkoopcijfers geboekt, winkels werden leeggekocht, personeel werd ziek. Het duurde lang voor er gezondheidsmaatregelen werden getroffen, klanten waren agressief.
Men zei aan de werknemers “hou vol, de kalmte van de bevolking staat op het spel”.
Destijds onderhandelde de BBTK, in heel wat bedrijven, maatregelen ter compensatie van de vermoeidheid en de bijkomende stress. Deze maatregelen waren geldig voor de lockdownperiode, tot 30/06. Sindsdien zijn we helemaal niet teruggekeerd naar de normale situatie, maar desondanks werden de gezondheidsmaatregelen versoepeld. We hoeven niet langer alleen te gaan winkelen, en we mogen er zo lang over doen als we willen. De bewakers aan de ingang van de winkels zijn vaak verdwenen, er wordt heel wat minder toegezien op het aantal klanten in de winkels...
Voor de werknemers is het gevaar nog lang niet geweken. Er zijn steeds meer besmettingen, steeds meer zieken, quarantaines, stress, druk op het werk... en geen compensaties of zelfs waardering meer.
De grote ketens bereiden de feestdagen voor: als mensen niet kunnen uitgaan tijdens de feesten betekent dit extra omzet voor de winkels... We mogen dit vooral niet aan de concurrenten overlaten. De crisis is niet voor iedereen slecht. Onder het voorwendsel van gezondheidsmaatregelen (de klantenstroom spreiden om de risico’s te verlagen), eisen de ketens meer flexibiliteit van ons. Werken van 5 u. tot middernacht? Openen om 7 u.? Op zondag sluiten om 19 u., een uur méér werken? Wie biedt meer?
Intussen worden de laagste arbeidsvoorwaarden toegepast!
Wij eisen:
- Dat de gezondheidsmaatregelen worden versterkt. Geen cafés of restaurants meer. Als je buiten komt, is het om een wandelingetje naar de winkel te maken, je mag er zelfs met je gezin naartoe!
- Dat de - tijdelijke - maatregelen die in maart werden genomen worden voortgezet (koopkracht, verlof,...).
Tot op heden is geen enkele sectorale dialoog mogelijk... De handelssector maakt een diepe crisis door. De coronacrisis is tot op heden nog maar de laatste verwikkeling!
Elke dag is er sociale onrust in de bedrijven... en de werkgevers vragen zich nog af waarom. En dan zouden ze zeggen dat dit verkiezingspropaganda is…
Laatste probleem op dit moment: de regering heeft zonet aangekondigd dat de verkoop van alcohol niet meer mogelijk zou zijn na 20 u.... Nochtans, bepaalde dagen zijn de winkels open tot 21 u. Wie gaat de klant om 20.45 u. durven uitleggen dat hij zijn bak bier aan de kassa moet achterlaten? Wie zal de agressie opvangen? Dit is op dit moment het laatste voorbeeld, maar er zijn er nog tal van andere.
Op 12/11 zullen wij een eerste (en eenmalige) sectorale vergadering hebben over de toekomst van de handel... Wij vragen dit al 2 jaar. Totnogtoe hadden we enkel onze eigen echo als antwoord gekregen.
Wij zullen dus opnieuw rondgaan in de bedrijven om onze eisen te stellen, de eisen van de werknemers, zodat hun stem gehoord wordt!
